Dag 9

Idyllwild

Vandaag houden pap en ik een welverdiende rustdag in Idyllwild. Er staat een hoop op de to-do list maar we hoeven geen kilometers te lopen. Daarom noemen ze dit een Zero. Een dag waarbij je zero (nul) kilometers loopt. Ons ontbijt hangt aan de deur in mandje en we besluiten dit op het balkon op te eten. Eerst maar het blog bijwerken, want bij gebrek aan wifi heb ik jullie niet op de hoogte kunnen houden. Ik heb de verhalen wel al uitgetypt maar het posten vergt ook tijd. Daarna gaan we de stad in. Ik heb helaas geen foto's gemaakt dus ik zal het proberen te beschrijven. Idyllwild is een echt bergstadje met houten huisje en allerlei restaurantjes, bakkers en winkeltjes. Het stadje is gebouwd midden in het bos en elke boom die niet in de weg stond is overeind blijven staan. Een paradijs voor de hikers. Als eerst duiken we de kleine outdoorshop in. Hier vinden we een nieuw paar schoenen die meer steun zullen bieden. Leuk feitje: ik ben een halve schoenmaat gegroeit. Hier zien we Ryley weer met freeryder. Ryley had onze waterfilter gevonden de eerste dag. Freeryder is nieuw voor ons. Ze nodigen ons uit om naar de plaatslijke brouwerij te gaan zodra we klaar waren. Dat klonk ons niet slecht. We kopen de schoenen en wat nieuwe voorraden en lopen naar de brouwerij.

We ontmoeten wat andere hikers en met het bier en een goede stemming hebben we de smaak goed te pakken. We moeten echter nog wat doen en dus nemen we afscheid van de groep. We moeten nog boodschappen doen en naar het postkantoor. Bij het postkantoor ligt er echter geen pakketje voor ons. Hij ligt nog in LA. Als ze hem niet ontvangen voor maandag kunnen we een claim indienen en hem als verloren beschouwen. Slechte zaak.

Wel hebben we de burgemeester van Idyllwild gezien. Mooie blonde haren en zo te zien was hij erg blij met alle aandacht die hij kreeg. A very good boy.

Dan nog boodschappen doen en weer naar de kamer. De tas weer inpakken. We hebben voor 7 dagen eten mee dus de tassen zitten propvol. Morgen gaan we beginnen aan de klim van mount jacinto. De hoogste berg tot we in de sierra's zijn. We gaan het zien.

Ohja ik heb vandaag ook mijn trailname ontvangen. In de brouwerij hadden we het erover dat water zuiveren met pillen niet lekker is maar dat je het beter kon maken door een flesje te kopen met geconcentreerde ranja. Hierop zei ik dat wij zojuist zoiets geprobeerd hadden. Een zakje met poeder, maar het smaakte totaal niet zoet. Van welk merk dat dan was. Uhm ja, die grote kan die als hij door de deur wilt gaan de hele muur eruit beukt. Ze keken me raar aan tot freerider begon te lachen. You mean kool-aid? Waarop iedereen begon te lachen om mijn verre beschrijving van kool-aid. Dus vanaf nu sta ik bekend als: Kool-aid.

(Burgemeester van Idyllwild)

(10 am, aan het bloggen)