Dag 12

Tahquitz valley - mile 193

286,5 - 308,8

Het heeft vanacht weer gewaait maar onze tent heeft daar wederom geen last van gehad. We breken het kamp op en vervolgen onze weg door het bos. Ik voorop en pap achter. Na nog geen 10 minuten lopen en ik de bocht omsla zie ik daar 5 herten midden op het pad staan grazen. Ik schrik me dood en ik zie dat de herten dat ook doen. Ze rennen naar de bosrand maar zodra ze zien dat wij niks doen blijven ze staan. Met hun kont onze kant op kijken ze ons rustig aan, en wij doen hetzelfde. Dit hadden we dus echt niet verwacht. Pap fluisterd dat ik een foto moet maken maar tot mijn grote ergenis blijkt deze leeg te zijn. Zo staan we zeker 5 minuten te kijken tot de herten hun weg vervolgen het bos in. Pap en ik besluiten dan om onze weg ook maar te vervolgen. Niet naar het bos maar naar canada.

Het pad blijft steigen tot we bij de afslag komen om naar de top van mt Jacinto te gaan. De pct gaat hier zelf niet overheen maar je mag jezelf geen bergbeklimmer noemen als je de piek niet hebt gehaald. Dus besluiten we om de piek links te laten liggen met daarbij de titel 'bergbeklimmer' en vervolgen de pct. Wij klimmen niks meer. En zo beginnen we dan eindelijk aan de afdaling van de berg. Vrolijk en goed gemutst tot we weer moeten klimmen. Gaan we de berg af en dan moeten we weer klimmen. Ik snap er werkelijk niks van. Maar desalniettemin zakt het pad toch. En het voor we er erg in hebben lopen we langzaam het bos uit terug de woestijn in. Om 4 uur zien we een mooi plekje waar we de tent op kunnen zetten. We koken water voor het eten en kruipen ieder onze eigen tent in. Ik trek mijn sokken uitven daar zie ik ze dan eindelijk hoor, blaren. Op beide hakken heb ik er een zitten. Op mijn rechter grote teen en mijn linker teen naast de grote teen. Ook heb ik er een op mijn hand. Ik behandel elke blaar met zorg en kruip dan vermoeid mijn slaapzak in. En daar zijn dan eindelijk de andere hikers. Om 8 uur komt er een groep van 5 andere hikers die de tent bij ons komt opzetten. Ik zie ze echter niet want ik lig lekker warm in mijn slaapzak, en daar kom ik voorlopig ook niet meer uit. :)qwe3

(Kan je me zien?)

(Langzaam het bos uit)

(10 am)

(Toch nog wat bomen)

(Laatste waterpunt van de dag)

(Op de kampeerplek. Daarboven stonden we bijna vanochtend)