Dag 13

Mile 193 - Palm springs

308,8 - 337

Omdat pap altijd eerder klaar is dan ik met zijn tas inpakken had ik het idee om mijn wekker 10 minuten eerder te zetten dan pap doet. Om 5:20 dus. Ik werd echter om kwart over 5 gewekt door pap dus dat plannetje lag mooi in het water. Hij was om 5 uur al wakker vanwege de duitsers, die zichzelf klaar aan het maken waren om te vertrekken. We herkende een duitser van het groepje, een man van rond de 50 die we op de tweede dag om hulp vroegen omdat we niet wisten waar we waren. (Het verhaal waar ik dacht verder te zijn dan we waren). We vroegen of hij het naar zijn zin had omdat hij alleen naat kennedy medows zou lopen als hij het leuk vond. Het ging echter niet goed met hem omdat hij last had van zijn achillespees. Hij hoopte big bear te halen. Dan zou hij stoppen. We liepen met hem naar beneden maar al snel raakte hij achterop. Toen we pauze hielden liep hij ons weer voorbij. Hij hield alleen korte pauzes.

Het pad liep vandaag de hele dag naar beneden. Wat ons goed uitkwam omdat we een lift hoopten te krijgen naar palm springs. Onze simkaarten werken niet meer dus moeten we naar de at&t store. Ook moeten we nieuwe voorraden inslaan omdat ik bijna alle eten heb opgegeten. We hadden eten gekocht voor 7 dagen. Na 4 dagen was alleen het avondeten nog over. Echt jongens, je krijgt honger van zoiets.

Rond 1 uur kwamen we aan bij de snelweg en staken we onze duim de lucht in. Na 10 minuten stopte er een mexicaanse vrouw die ons wel wou brengen. Ze vroeg ons waar we naartoe moesten gaan en we zeiden de at&t store, maar dat overal in palm springs wel goed was omdat we wel konden lopen. Nou mooi niet dus. Palm springs is groot. Onderweg zagen we allerlei eetgelegenheden maar we reden er zo langs op en bleven maar rijden. Tot we bij de at&t store waren. We bedankten haar en liepen naar binnen. We werden meteen geholpen en de medewerker deed zijn best voor ons, maar moest toch naar het hoofdkantoor bellen. We keken toen wat rond en zagen tegenover ons een mac donalds. Dat komt mooi uit. Na wat wel een eeuwigheid leek te duren liepen we naar de mac om erachter te komen dat die dicht was. We zochten op interernet op wat er in de buurt zat en dat bleek de subway te zijn. Prima. We bestelden de grootste broodjes die ze hadden we ook zo op. Pap had er toch wat moeite mee dus kreeg ik zijn zakje chips die hij erbij kreeg. Zelf had ik twee groten koeken erbij genomen, die ik natuurlijk al op had. Daarna de boodschappen. Eten voor onderweg en voor in het motel. Een grote zak chips, 8 donuts en een ananas. Pap had genoeg aan de helft van de ana en 1 donut. Ik moest er twee overlaten voor het ontbijt. Hij hoefde ook geen chips. Dus 5 donuts, een party-size chipszak en een halve ananas later zat ik eindelijk vol. Heerlijk die trailtowns.

(Mt jacinto)

(10 am)