Dag 15

Mission creek - mijl 248

370 - 399,5

De ochtend begon zoals we gister het pad al hadden meegemaakt. We raakten om de haverklap het pad kwijt en schoten geen meter op. Weer over rotsen en keien klimmen tot uiteindelijk het pad weer houvast kreeg. Een man kwam ons toegemoet lopen en hij waarschuwde ons voor de volgende paar kilometers. Flink steil klimmen en overal bomen op het pad. Oh nee he. Eerst die rivier en nu dit dan. Houd het dan nooit op. Dit wordt mount Jacinto all over again. En onze energie-level was al zo laag. Afijn niks aan te doen. Klimmen. Het pad was inderdaad steil maar al snel merkten we dat het verhaal van de bomen wel meeviel. "Als hij dit erg vind kan hij mt Jacinto beter skippen" grapte pap. En met veel pauzes en moeite bereikte we uiteindelijk een campeerplaats met picnictafel, wat een ware luxe is. We maakten wat noedels warm en voelden ons stukke beter. Net wat we nodig hadden. Iets zouts. We wisten al dit het stuk vanaf de snelweg tot Big Bear de grootste klim van de pct ging zijn. In 42 mijl klimmen we het meest. Dus het is niet het hoogste punt of de steilste klim, maar toch. We moeten veel klimmen en de rivier had ons toch meer kapot gemaakt dan we dachten. Maar we zijn er ook achter gekomen dat het ons steeds beter afgaat, het klimmen. En na de noedels voelen we ons oprecht energierijker dan vanochtend. Dus klimmen we weer verder. Tot we bij een mooie plek komen om de tenten op te zetten. We maken war eten klaar en worden vergezeld door gameboy en zijn groepje. We praten gezellig met elkaar en maken het stukken later dan we normaal doen: half 8. Tijd om te gaan slapen.

(Het pad dames en heren)

(De rimboe in)

(Aan het koken)

(10 am, de berg op)