Dag 20

Silverwoodlake - cajon pass

531,3 - 550

Kilometers: 18,7

Vandaag gaan we voor een macmissie naar de cajon pass voor een maclunch at mac donalds. We staan vroeg op en lopen aan pap. 'Pap je gaat de verkeerde kant. Dat is mexico.' Hij kijkt vragend de andere hiker aan waarbij we hadden geslapem en lachend zegt hij dat als we naar canada willen we inderdaad de andere kant op moeten. We klimmen de berg op en kijken achter ons voor de laatste keer op silverwoodlake. Het ziet er prachtig uit, toch ben ik blij verder te gaan. Zodra we de berg over zijn en aan de andere kant weer naar beneden gaan horen we de trein al vanuit de cajon pass. We moeten echter nog 13 km dus lopen met stevige pas verder. Er lijkt geen eind aan de weg te komen maar dan uiteindelijk slaan we de hoek om en zien we de mac. En wat een herrie. De cajon pass is een belangerijke route voor vervoerstreinen en een belangerijke en drukke verbindingsweg tussen los angeles en las vegas. We lopen naar de mac en zien dat deze in restauratie is. Je kan nog wel bestellen maar dan alleen via de app. We bestellen twee hamburgers en twee milkshakes en gaan in het gras zitten . De milkshakes hier zijn 10 keer beter dan in nederland en hier hebben we echt naar uit zitten kijken. Maar omdat we ook zin hadden in tacos die aan de andere kant van snelweg zit bestellen we niet al te veel. Zodra onze bestelling gebracht wordt verteld de medewerker dat de ijsmachine kapot was en er geen milkshakes konden worden gemaakt. Dat is jammer. Terwijl we de hamburgers opeten zien we dat langs ons een man een fruitkraampje aan het opbouwen is. We lopen ernaartoe en hij vraagt ons wat we willen. Verras ons maar. De man snijd maakt een mix van ananas, mango, kokos, komkommer en watermeloen. Hij knijpt er een limoen over uit en voegt chilipoeder toe. Dat verraste ons inderdaad. Chilipoeder ol fruit? Het was fantastisch. Nadat we de eerste op hadde bestellen we een tweede. Laat die tacos maar zitten.

Bij de snelweg zit ook een motel en omdat Wrightwood erg duur is besluiten we om hier te overnachten. We doen de was, nemen een duik in het zwembad en bestellen nog een bak fruit. Heerlijk bijkomen zo. Als we achter de computer zitten bij de receptie zien we onze duitsen vrienden weer, Jenna en Kilian (ik dacht dat het Kian was). De laatste keer dat we ze zagen was in Warner Springs. Ook komen we de man van gisteren weer tegen, van het ontbijt. Hij heet Grant en komt uit Schotland. Leuk om weer wat bekende gezichten tegen te komen. Voor het avondeten gaan we alsnog naar del taco en tot mijn verrassing hebben ze hier ook milkshakes. We bestellen flink wat eten en rollen zowat terug naar het motel. Ik neem nog een bad en tot mijn schrik word ik een uur later in bad wakker. Snel afdrogen en het bed.