Dag 30

Bouquet canyon road - lake hughes road

747 - 781,7

Kilometers: 34,7

Ik begin vandaag met lopen op de wandelschoen. In de ochtend zijn mijn voeten altijd wat kleiner en dan passen ze net in de wandelschoen. Als mijn voeten in de middag weer opgezwollen zijn zal ik de trailrunners weer aan doen. Maar naar een paar uur lopen merk ik dat de voet zich een beetje aan gaat passen aan de schoen en zitten de tenen niet meer op elkaar maar gewoon naast elkaar. We lopen berg op en berg af en het landschap verandert niet veel. Het is eigenlijk best een saaie dag. De knie doet ook weer pijn dus al met al een goed begin de dag. Rond lunchtijd komen we aan bij een brandweerkazerne waar we onze waterflessen bij kunnen vullen. Tussen de bomen staat een picknicktafel en we zien dat er wat hikers aan zitten. We lopen er naar toe en krijgen te horen dat er nog twee biertjes in de koelbox zitten. Die hadden we niet eens gezien. Met een koud biertje in de hand maken we wat noedels warm en merken dat ons gas bijna op is. Ja dat is niet slim van ons. Het is nog twee dagen tot hikertown, een hostel voor hikers, en er ligt verderop nog een weg die naar een klein stadje gaat. We hopen daar een lift te kunnen krijgen en anders wordt het twee dagen koude aardappelpuree. We blijven nog wat uurtjes in de schaduw liggen en gaan dan weer op pad. Om 5 uur bereiken we de weg. Er ligt koud water en koekjes voor ons klaar en zodra dat op is bekijken we onze situatie weer. We hebben bereik en bellen de winkel op met de vraag of ze eigenlijk wel gas verkopen. Nee dat hadden ze niet. Tja niks aan te doen. We bekijken het internet weer en ik heb een schoen gevonden die mij denk ik wel zal bevallen. Het probleem is echter dat de levertijd 10 werkdagen is. Het eerst volgend stadje dat in aanmerking zou komen zou dan kennedy meadows zijn, dat 345 kilometer verderop ligt. Dat is tevens het eindpunt van de woestijnsectie en het begin van de high sierra. De situatie ziet er dus niet al te best uit tot pap met het idee komt om een taxi te bestellen en naar LA te gaan. Dan kunnen we naar de REI nieuwe schoenen kopen en mischien ook wel wat hamburgers eten. Zo gezegd zo gedaan. We bestellen een uber en om half 8 staan we in Los Angeles. We stappen de REI in en worden uiterst vriendelijk geholpen. De voeten worden opnieuw opgemeten en ik ben 1 maat gegroeit. Pap zijn voeten worden ook gemeten en pap is zelfs 2 maten gegroeid. Hij begon ook al blaren te krijgen en is ook toe aan nieuwe schoenen. Thuis begon ik met maat 43, ik heb nu 45. Pap had 44 en zit nu op 46. Ik hoop dat de voeten weer zullen krimpen als we thuis zijn anders gaan we een hoop nieuw schoenen nodig hebben. We rekenen af en stappen weer naar buiten. De oude schoenen gaan meteen in de prullebak en we trekken onze nieuwe patta's aan. We hadden een mac donalds gezien op de heenweg en onze nieuwe aanwinst moet natuurlijk gevierd worden. We lopen langs een supermarkt op en zien dat ze aardbijen verkopen voor $3,49 voor een grote doos. Binnen 5 minuten zijn ze op waarna we de weg naar de mac donalds kunnem vervolgen. We bestellen de halve menukaart en nemen een uber weer terug naar het pad. Om half 11 zijn we weer terug en om 11 uur staan de tenten en liggen we warm in de slaapzakken. Wat begon als een saaie dag is toch een hele achtbaan geworden. Een heerlijk spontaan tripje van de pct. Ik moet er maar mee lachen.

(10 am)

(Brandweermannen aan het oefenen)

(Op de top)