Dag 32

Bear campground - LA aquaduct

812 - 850

Kilometers: 38

Voor ons ligt de Mojave woestijn. Dat is een droge vlakte waar geen druppel water te vinden. Er is alleen hitte en wind te vinden. Vanaf hikertown, een plek waar we gratis kunnenh camperen, is het 38 kilometer lopen tot we de andere kant van de vlakte bereiken en we weer water zullen vinden. In die 38 kilometer is er geen schaduw of schuilplek te vinden en kan het makkelijk 38 graden celcius worden. Daarom gaan veel hikers 's nacht wandelen om de hitte te verwijden. Ons plan voor vandaag was dan ook om naar hikertown te lopen en daar om 3 uur 's nachts te vertrekken. Vanaf de camping naar hikertown is het ongeveer 21 kilometer lopen bergafwaarts. We zullen daar dan ook vroeg aankomen. Altans dat was het plan.

Ik word midden in de nacht wakker van het geluid van regendruppels op mijn tent. De wind giert om mijn tentje heen en ik val weer snel in slaap niet helemaal zeker wat dat betekend (ik sliep nog half). De volgende ochten regende het niet meer maar was het wel mistig en koud en de wind was in de nacht niet afgenomen. We pakken snel onze tas in en beginnen met lopen. Eenmaal aan de wandel hebben we het niet koud meer. Het bevalt ons eigenlijk wel. Doet een beetje aan thuis denken. We lopen de bossen uit en kregen uitzichten te zien van de mojave woestijn. Er hangen wolken boven en het ziet er niet heet uit. Mischien is vandaag wel onze geluksdag. We lopen de berg naar beneden de mist uit en bereiken rond lunchtijd hikertown. Een plek waar allemaal kleine huisjes staan in de stijl van een old western. Er is een bank, saloon, barber, sherif. Noem het maar op. De huisjes zijn niet groter dan 2 bij 3 en je kunt ze huren om de nacht in te spenderen. Ik heb helaas geen foto's gemaakt. Ons plan was om de tent hier op te zetten maar nu we er zijn, zijn we er niet meer zo zeker van. Het waait er zo hard dat ik moeite moet doen om overeind te blijven. Om gek van te worden. Maar zoals verwacht komen we hier een hoop hikers tegen. Sommigen zijn bekend, de andere weer niet. We zien een klein groepje in een auto stappen en pap en ik besluiten om mee te gaan naar de supermarkt. Het eten is weer bijna op dus zullen we wat bij moeten kopen. We eten en drinken er wat en maken er een gezellige lunch van. Gameboy is erbij maar de rest kennen we niet. En of je elkaar kent of niet, we zitten allemaal om een grote tafel als een groep. Zo gaat dat altijd hier en ik vind het telkens prachtig om te zien. Allemaal vreemdelingen maar toch zijn we allemaal bekend. We hebben het er over hoe iedereen de oversteek gaat maken. Een meisje wacht op haar vriendin en dan gaat ze om 8 uur 's avonds vertrekken met glowsticks, muziek, margaritas en mushrooms. Sommigen vertrekken om 3 uur, weer andere om 5. En er zijn erbij die het nog niet weten. Pap en ik weten het eigenlijk al. Het waait ontzettend hard en het is koud. Waarom wachten tot morgen als je nu al kan vertrekken. Om 3 uur zijn we weer terug in hikertown en we vullen al onze flessen. En zodra de tassen weer ingepakt is begeven Graceful en Kool-aid zich naar de mojave woestijn. De zon is weer gaan schijnen maar we moeten nog steeds al onze kleren aanhouden. Perfect weer. We lopen een half uur en dan komen we het LA aquaduct tegen. Een kanaal dat het water van de bergen naar LA vervoert. We volgen dit kanaal tot we over kunnen steken en een ander aquaduct moeten volgen. Dit keer is het een grote metalen pijp waar geen eind aan lijkt te komen. We lopen denk ik wel uren lang langs de pijp en er lijkt geen eind aan te komen. De wind en de vlakte maakt dat de wandeling erg traag aanvoelt. Wel zien we langs de weg joshua trees. Een woestijnboom die we nog niet eerder zijn tegen gekomen. Na wat een eeuwigheid lijkt te duren slaat het pad rechtaf en volgen we weer een nieuw aquaduct. Deze keer hebben ze er asfalt overheen gegoten dus erg spectaculair is het niet. Het loopt wel fijn. Ook hebben ze in het aquaduct allerlei bochten gemaakt dat toch nog voor wat afleiding zorgt. Om 7 uur maken we wat eten warm maar besluiten om nog wat verder te lopen. De wind neemt wat af en zodra het begint te schemeren zetten we onze tenten op achter een zandheuveltje. Hopelijk zal die ons wat bescherming bieden.