Dag 33

LA aquaduct - mijl 550

850 - 884,6

Kilometers: 34,6

Ik word midden in de nacht wakker gemaakt door papa. Hij schreeuwt van buitenaf dat hij bij mij komt liggen en dat hij zijn tent gaat afbreken. Ik hoor de wind om mijn tent heen gieren en bij elke windvlaag vraag ik mij af of de tent het zal houden of niet. Ik kijk op de klok en zie dat het kwart over tien is. Nog een hele nacht te gaan. Veel geslapen hebben we niet. Steeds kort en met angst dat alles weg waait. Om half 5 gaat de wekker en is het tijd om te vertrekken. Haastig en slordig wordt alles ingepakt en we vertrekken meteen. Het is ijskoud. We worden wel beloont met een prachtige zondopkomst. We volgen het aquaduct verder tot we er af moeten en naar een windmolenpark lopen. Je ziet ze in de verte al staan maar ze lijken maar niet dichterbij te komen. Het lijkt net of we in de monty python film, the holy grail, spelen en Lancelot een kasteel aanvalt maar steeds niet dichterbij komt. Tot plots hij er recht voor staat. Zo ging dat bij ons ook. Opeens stonden we ervoor en liepen we tussen de windmolens. Als jullie ooit een mooie wandeling willen doen dan raad ik deze alvast vast. Het voelt uitzichtloos en het is verdomd saai. De molens maken ook een geluid dat nog het meest overeenkomt met een vliegtuig dat over vliegt. Maar het is vlak en met wat muziek in de oren lopen we flink hard door. Als het 10 uur is zie ik dat we al 19 kilometer gelopen hebben. We zien gelukkig dat de laatste molens in zicht zijn gekomen, wat betekend dat we aan de overkant van de Mojave woestijn zijn gekomen en mogen gaan klimmen. Het gaat steil maar onze conditie wordt met de dag beter. We komen aan bij de top en zien daar veretop in de bosjes wat stoelen staan en een handjevol hikers. We gaan erbij zitten en krijgen een koud blikje drinken in de handen gedrukt. Er liggen ook koekjes en appels. Allemaal dankzij trailangel Daniel. Hij zorgt er normaal voor dat er op dit punt water ligt maar vandaag is het een speciale dag. Het is memorial day. Een feestdag in de usa en daniel besloot om deze dag met ons te vieren. Hij vroeg of er mensen waren die zin hadden in hotdogs. Je kan geen memorial day hebben zonder hotdogs. We moeten ze alleen wel zelf warm maken. Ik pak mijn kooktoestel en begin voor iedereen hotdogs warm te maken. Als het weer tijd is om te gaan bedankt daniel me voor het bakken. "Wat, nee joh. Jij bedankt voor de hotdogs."

Na een kilometer gelopen te hebben zien we wat kampeerplekjes tussen de bomen. De wind is wat afgenomen en we hopen dat dat vannacht zo zal blijven. We zullen zien....