juulonthepct.reismee.nl

Dag 34, Finally a nero

Dag 34

Mijl 550 - Tehachapi

884,6 - 899

Kilometers: 14,4


Vannacht was het mijn beurt om de tent af te breken en bij de ander erbij te kruipen. Het waaide zo hard dat de bovenkant van de tent mij af en toe een nachtkusje gaf. Zo plat ging die. Ik besloot de tent af te breken en er maar op te gaan liggen. Terwijl ik bezig was moet ik pap hebben wakker gemaakt want hij riep naar me en zei dat ik bij hem erbij kon gaan liggen. Snel de tent in mijn rugzak proppen en met slaapzak en ben ik bij pap gaan liggen. Af en toe moesten we de tent uit om haringen te verstevigen maar verder hebben we prima geslapen.


We staan vroeg op en beginnen meteen aan de wandel. We willen vandaag naar Tehachapi. We moet 9 mijl lopen naar een weg en daar een lift zien te krijgen. Onze eerste nero dus. Een nero is een dag waarop je minder dan 10 mijl (16 kilometer loopt. Een near zero. Thuis is een wandeling van 16 kilometer een aardige afstand om te lopen. Hier geld dat echter niet. Met 16 kilometer per dag haal je canada niet.

Een lift krijgen bleek makkelijker dan gedacht. We stonden met drie dames te liften en na 10 minuten stopten er een pickup die toch die kant op moest. Sommige van ons konden gaan zitten op de achterbank, de rest kon in de laadbak. En je kan al raden wie er achterin de laadbak zaten. Echt een heerlijk gevoel. We werden bij een duitse bakkerij afgezet en na wat zoete broodjes en twee duitse broden gekocht te hebben liepen we naar het postkantoor om eindelijk ons verloren pakketje op te kunnen halen. We lopen naar de balie en vragen naar ons pakketje. Ze gaat zoeken maar komt met lege handen thuis. Oh nee he niet weer. Ze heeft geen idee waar het pakketje kan zijn en wij hebben geen track en trace. We lopen naar en bedenken ons waar hij kan zijn. De laatste plek waar hij was was in paradice valley cafe. We zouden ze kunnen opbellen. We krijgen een serveerster aan de telefoon en ze verteld ons dat het pakketje nog daar ligt, maar dat de postbode het pakketje niet mee wilt nemen. We bedanken haar en bedenken wat we het beste kunnen doen. "We kunnen een auto huren en er naartoe rijden" oppert pap. Een ander idee kunnen we niet verzinnen dus lopen we naar enterprice. Zo gezegd zo gedaan. We huren een auto voor 2 dagen en kunnen nu naar de supermarkt rijden in plaats van lopen. Morgen zullen we naar paradice valley cafe rijden, een rit van 3,5 uur. Vandaag gaan we de rest van de dag rusten.

Reacties

Reacties

Mick

Godsamme Juul straks kom je nog echt met n meid thuis?

Henriëtte

Weer ontzettend genoten van je mooie verhalen! Denk wel spannend geweest in de super winderige woestijn en erg saai krijg ik de indruk! Hier gaat alles goed alleen behoorlijk veel regen! Dus erg groeizaam weer voor de tuin: veel onkruid en vaak maaien. Dan weet je wel wie ik nu mis om het gras in bedwang te houden! Lees niets meer over de voeten van Juul, hoop dat die weer in orde zijn! Krijg steeds meer bewondering voor jullie. Wens jullie alle goeds en voor de komende dagen een mooiere omgeving om door te lopen, Groetjes!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!