Vertrek deel 2

Aangekomen in seattle moeten we in de rij wachten tot we door de douane kunnen gaan. Wat is de reden van jullie bezoek word er door de douane agent gevraagd. We willen de pacific crest trail lopen zeggen we.

Hoelang hebben jullie daarvoor nodig?

Nou toch zeker de volle 6 maanden.

6? Daarstraks had ik mensen en die konden het in 4,5 maand.

Oow die zullen het dan wel rennen.

Hmm. Moeten jullie nog spullen kopen? (Aangezien we maar een kleine handkoffer bij ons hadden)

Ja wat kleine spullen maar het meeste ligt in het ruim.

Zit er iets in die tas waarmee jullie je verhaal kunnen bevestigen?

Ja hier heeft u onze kaarten en onze herbevooradings strategie. Wilt u ook onze terugvlucht zien?

Nee dat is niet nodig. Loopt u maar verder.

Maar goed dat we onze kaarten bij hadden zegt pap, anders stonden we mooi te kijken. En nu?

Nu moeten we onze bagage ophalen en opnieuw inchecken.

Zo gezegd ze gedaan. We zochten onze gate op en konden meteen aansluiten in de rij om te boarden. Onze wachttijd zou 3 uur zijn wat aan de lange kant zou zijn. We hebben geen seconde de tijd gehad om te zitten

De vlucht na San Diego verliep spoedig. Zodra de wielen van de grond waren lag ik al met mijn ogen dicht. Aangekomen in San Diego zijn we naar ons hotel gelopen en hebben we nog met mam gebeld.

Wat een lange en hectische dag maar we zijn aangekomen op bestemming en morgen zien we wel wat de dag brengt.

Vertrek deel 1

7 uur 's ochtends. Het is eindelijk zover. Vandaag vliegen we om half 3 vanaf frankfurt via Seattle naar San Diego. De koffers zijn gepakt, het eten voor onderweg is gemaakt en de stemming is goed. Wat kan er misgaan toch?

Omdat de hele familie besloot om ons op het vliegveld uit te zwaaien moesten we met twee auto's gaan. Op het journaal van 8 uur kregen we te horen dat er een onverwachte staking is op schiphol. De bagagemedewerkers weigeren te werken. 

Daar hebben we dan mooi geluk mee zeg ik. Dat we vanaf Frankfurt vliegen

Onderweg ben ik de andere auto kwijt en probeer ik deze via mijn achteruitkijkspiegel te vinden. 'Kan je ze zien?' Vraagt lars. Nee ik heb mijn bril niet op... Shit, bril vergeten. Nou die sturen we dan wel op zegt lars. Ja dat moeten we dan maar doen.

Aangekomen op het vliegveld worden de koffers uit de auto geladen. Twee koffers staan er terwijl ik rustig naar de derde zoek in de andere auto. 'Wat zoek je? Vraagt Fenna. De andere tas zeg ik. 

Die zit helemaal niet in deze auto zegt ze. Shit, tas vergeten. 

Wat??? Hoe kunnen jullie zo stom zijn hoor ik mijn moeder ligt geïrriteerd zeggen. Tja, haast en spoed is zelden goed. Achjoh die kunnen jullie toch ook op sturen, wat zit er eigenlijk in? Wat chocola onze jassen en de slaapzak van Richard ( die eerst in de koffer zat maar om redenen die tot nu niet bekend zijn uit de koffer moest worden gehaald bii de handbagage moest). Ja dat sturen we dan ook wel op. 

Inchecken en dan is het toch echt tijd om afscheid te nemen. 

Na vele knuffels en de belofte dat we voorzichtig doen en heelhuids weer thuis kunnen komen is het tijd voor de security-check en om naar de gate te gaan. Gate G44 staat er op de boardingpass. Wij er naartoe en gaan er zitten. Na een half uur komt er een vliegtuig aan. He wat gek zeg ik. Dat is lufthansa en wij vliegen met condor. Ik zal eens ff een rondje lopen. En ja hoor het is gate G46 geworden. Pap kom, we staan bij de verkeerde gate en er staat al een flinke rij. Eenmaal in de rij werden formulieren uitgedeel die we moesten invullen om te bewijzen dat we gevaccineerd zijn en negatief getest zijn voor covid. Oow maar dat hebben we al gedaan zeg ik tegen de medewerker. Oow echt, nou dan krijg je alvast een stempel. Maar waarom is de gate eigenlijk verandert? Er staat hier G44 maar nu is het G46. 

Ja dat maakt toch niet uit je bent er toch, waarna hij weer verder liep om formulieren uit de delen. Waarom weten we nog steeds niet want verder werd er niet meer naar gekeken. Als je alleen al n formulier in handen had kreeg je al n stempel. 

Na 10 minuten komt er weer n medewerker langs. Iedereen met een stempel kan weer gaan zitten. Het is ondertussen al kwart over 2 en om half 2 zouden ze beginnen met boarden. Ja dat is ook niet zo gek zegt pap. Er staat nog geen vliegtuig. Aha dat is het dus. Je kan moeilijk boarden zonder vliegtuig. Na een halfuur begint zich weer n rij te vormen. Kom we zullen ons er maar achter aan sluiten. Hier worden we ook niks wijzer. Ho stop zegt een medewerker en sluit het de rij net voor ons met een lint. Ik ga vast een boardingsrij vormen zegt hij tegen zijn collega's. Oow zegt pap. Ik dacht dat we daar al in stonden. Daar komt de volgende medewerker aan. Opent de rij en roept: volgende. Nee ho stop, aldus de vorige medewerker die net 5 minuten van te voren de rij gesloten had. Dit is de boardingsrij die ik alvast aan het maken ben. Oow zegt de ander en sluit de rij weer. Naar weer een halfuur te wachten kunnen we dan eindelijk boarden en wij stonden vooraan in de rij. Boardingspass en paspoort alstublieft. Nee ho stop. Eerst de business class. :|

Naar weer 10 minutente wachten was het dan onze beurt. Nee sorry ik kan u niet boarden. Ik ben afgewerkt en wacht op mijn collega. Maar ze komt eraan. Wat is dit toch ook een grote puinhoop hoor ik mijn vader zeggen.

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Juul